Güle Güle Güzellik!

Canim Yavrucugum!

15 yil once hayatima girdigin gunu daha dun gibi hatirliyorum. Ali seni getirip tasima kutusundan cikardiginda hic tereddut etmeden orda bulunan 3-4 kisiden bana geldin, yerde otururken sirtim ile duvar arasinsdaki boslugu guvenilir buldun. Neden beni secmistin yavrucugum? Ben bunun tesaduf oldugunu dusunmuyorum yavrucugum, sen ne dersin? O zaman kedi sevgim de hayvan sevgimde fazla derin degildi. Senin egitimine henuz girmemistim yavrucugum.
Evladim, ayrilmadan sana bir itirafta bulunacagim: Aslinda ben zannettigin kadar masum degilim; inanmayacaksin ama ben bir katilim yavrucugum! Evet biz insanlarin masumu yok yavrucugum! O size ait. Cocuklugumda senin hemcinslerinden iki tanesini oldurdum!! Bunun icin kendimi affetmedim bu gune kadar; yasadikcada affetmeyecegim. Kimse hesap sormadi, hatta kizip bagirip cagiranda olmadi. Ah yavrucugum kac defa o yavrucaklar ruyalarima girdi; ne kadar aci verici bu sucluluk bir bilsen!! Belkide bugun seni ve kardeslerini bu kadar cok sevebilmem bir cesit o yavrucaklarin diyetini odeme duygusundandir. Onar hayatlarini hemcinseleri icin verdiler belkide.

Neyse, hikayemize devam. Sana kum legeninin kullanmayi sadece bir defa gosterdim. O bilgi ile 15 yildir bir defa cisini yanlis yere yapmadin. Birde biz insanlar “zekiyiz” , temiziz, esref-i mahlukatiz deriz. Sahi biz insanlar cikardigimiz diskinin uzerini kapatmayi ne zaman ogrendikiki? Bazilarimiz hala ogrenemedik ya neyse “guc bizde”; bizde boyledir yavrucugum “might makes right” (guc caiz kilar). Daha biz dunyaya gelmeden sizin milyonlarca yildir, ahenk icinde ve bir parcasi olarak yasadiginiz tabiati parselledik tapular cikardik, sahiplendik, size sormadan etmeden, sizleri ancak bizim ihtiyaclarimizi karsilayacak kaynak olarak gorduk ve diger kaynaklar gibi kullandik. Binlerce yildir sadece fare, sicandan koruma gorevi karsilginda yasamaniza musade ettik. Sonralari guzelliginiz, asaletiniz bizlerin komleks ihtiyaclarini karsilamaya basladi. Guzel olanlarinizi koruduk ; yoo sizin icin degil, kendi egolarimizi tatmin icin. Boyle baslayan iliskimiz sizleri evlerimize, bahcelerimize sokaklarimiza (nerdenmi bizim oluyor? Dedimya yavrucugum biz tapu cikarttik!) soktu. Sizden sevgiyi ogrendik, guzelligi, masumiyeti, farkinda dahi olmadan. Yoga yapmayi ogrendik, dengeli, tabii yasamayi, Allah’in nimetlerinden sadece yasamamiza yetecek kadar almayi. Ogrendik ogrenmesine ama seytani gudulerimiz hep ustun geldi. “seytani” neymi? Sen anlamazssin.

 Baslangica sana kedi muamelesi yaptim. Iste evime almistim, yemek te veriyordum; ihiyac duydugumda oksuyordum, seninle oynuyordumaya. Benim geldigim yerlerde bu bile fazla “burjuva” idi. Ama diyorumya egitimim seninle basladi. Daha ilk gunden yatagima ziplayip ayak ucuma kivrildin; ben musade etmedim. Ayagimla itip asagiya dusurdum seni. Tekrar uyandigimda gene ayak ucunda buldum seni; gene ittim asagiya. Ve gene ayni sey her gece tekrarlandi aramizda. Sen hic kusmedin, kapris yapmadin, misilleme yapmadin, kimseye sikayet etmedin, gene yere yattigimda gelip yuzumu yaladin, ayagima surtundun. Gogsume oturup purr yaptin.. O zumrut yesili gozlerinle gozlerimin icine bakisin! Ah yavrucugum, hicbir kadinin bakisina degismem o bakisi! Ve sessiz sedasiz kalbime yurudun; tabiiki yatagima da. Ben elimi basimin altina koyup yan ustu yatardim; sende minnacik basini katlanmis olan kolumun uzerine koyar sirtini kalbimin ustune yaslar once purr yapar sonra uyurdun.
Yavrucugum,
bu 15 yilda bana verdiklerinin karsilgini istemiyorsun biliyorum. Ama ben insanim iste, bizde mubadele denen sey vardir; biz karasiliksiz birsey vermeyi anlamayiz. Belki inanmayacaksin yavrucugum ama sen hayatima girmese idin belkide bende simdi yasiyor olmayacaktim. Evet, insanlarin dunyasi bana dahi dayanilmaz geldi cok zaman ve terketmeyi dusundugum anlar oldu. Beni burada tutan guzelliklerin basinda sen vardin, ve sayende hassaslastigim diger mahlukat.Bu onbes yilda, bana sevgi verdin, temizligi, guzelligi, masumiyeti, bilgeligi ve kendimi ogrettin yavrucugum! O minnacik beyninle nasil yaptin bunu, benim o kacaman beynim almiyor!

Ah ne hatiralarimiz oldu; bilmiyorum sen hangisini hatirliyorsun. Bir gun oglun oldugunu sandigim yavruyu bogulmaktan kurtarmistinya? Ben onu anlatir “iste benim oglum boyle” diye ovunurdum. Artik “boyleydi” diyebilecegim ancak katlanabilirsem sensizlige…”oglun oldugunu sandigim” deyince aklima geldi. Sen belki biliyordun o kitty’nin oglun oldugunu. Nedenmi sandim? Hani daha 6-7 aylikken eve bir arkadasin disi kedisini getrmistimya birac gunlugune. O da senin kadar degilse de sevimli bir bebekti. O agresifti, sen degildin. O sana saldirirken dahi sen onu yalamaya calisirdin. Yemek koydugumda o geldiginde sen birakirdin; belki bircok gunlerini ac gecirdin. Neyse, nerden biklecektim sizin o yasta cinsel erginlige ulastiginizi? Sizi is basinda yakaladigimda bile bunu tam kavrayamamistim; ve ayirdim. Fakat herhalde is isten gecmisti. O kitty birkac ay sonra dogum yapti. Iste o hayatini kurtardigin kitty o kedicigin hayatta kalan tek yavrusu idi. Yani muhtemelen oglun. Dedimya sen buyuk ihtimal biliyordun bunu. Allah’in size verdigi bilgiyi biz anlayamayizki yavrucugum. Anliyor gibi yapariz; cunki dedimya “biz gucluyuz”. Sonralari seni baska kedilerin pesinde kosarken de gordum. Kimbilir belki baska cocuklarinda olmustur; belki o bir ay icinde. Cunku daha sen en fazla yedi aylikken sana sormadan etmeden o Allah’in sana bahsettigi erkekligini elinden aldirdim seni kisirlastirarak. Affedermisin beni onun icin?

Ah yavrucugum bunu sana anlatmak zor olacak, ama yukarda dedim ya biz dunyayi sahiplendik; boyle olunca sizlere sadece ihtiyacimiz kadar yasama hakki tanidik; biz bunu birbirimize de yapariz Dannycik! Isimize yaradiginiz kadarinizi evlerimize aldik; geriniz sokaklara attik. Bazilariniz zekaniz sayesinde sokaklarda coplerden, yakalayabildiginiz farelerden, yilanlardan kuslardan bir cesit hayat surdunuz ama cogunuz acliktan, hastaliktan, soguktan kirildiniz. Bircoklarinizi biz “esref-i mahlukat” keyf icin oldurduk. Cocuklarimiz sizlere iskence etmeyi oldurmeyi, sizleri kopeklere oldurtmeyi oyun sandilar. Bizlerde gulerek seyrettik. Onunda cani var; onu da Allah yaratti, belki onu bekleyen yavrulari var; belki annesi falan demedik.

Bilgisayar denilen bu makinenin basinda oturdugumda da benden irak olmak istemezdin. Once kucagima ziplar, sonra monitorun ustune cikar otururur benim klavye uzerinde hareket eden parmaklarimi seyrederdin. Bazen gelip adeta klavyeyi kiskanip, tam ustune oturduguna olurdu; guldururdun beni, gulmeye hasret oldugum zamanlarda. Bazen ilk esle tavla oynadigimizda gelip tamda tavlanin ortasina otururdun. Ne tatli seydin sen

Ahh evladim seninle neler gorduk. Texas’tan Washington’a tasindigimda ben arabayla gitmistim senden once. Ev ayarladigimda seni Ali ucakla gondermisti. Eminimki seni esya gibi atmislardir bagaj kismina. Havalananida beni gordugunde burnunun ustunde biraz kan vardi. Beni gorur gornmez bir kisa ciglik attin. Sevinc cigligimi idi, yoksa “beni burdan kurtar” yakarisimi idi bilmiyorum. Beraber cok adres degistirdik; her birinde, disari biraktigimda kaybolacagindan korktum; ama bir kere korktugumu basima getirmedin, akilli yavrucugum.

Insanlardan pek korkmazdin fakat hic arsiz falan degildin. Onlarla dost olmak isterdin ama tanimadan once degil; once olcer bicerdin; seni sevip sevmediklerini anlamadan karar vermezdin kime yaklasacagina. Devamli, sevimli fakat vakurdun. Bana yakin oldugunu anladigina sende yakin durudun. Herkes kedilerin tirmalamasindan, tuvaletten su icmesinden, insanlarin tabagindan yemek yemesinden falan bahsederlerdi.

Dannycigim ben senin hicbir davranisindan sikayetci oldugumu hatirlamiyorum. Bazen televizyonun karsisnda yemek yerken yanima gelirdin, hatta ben bitirdikten sonra tabagimi yaladigin, benim bardagimda su ictigin falan da oldu; ama inan bunlar beni hic rahatasiz etmezdi; hatta hosuma da giderdi. Birgun patates yemistin hatirliyormusun? Son zamanlrda birak patatesi fillet-mignon getirsem agzini vurmuyorsun yavrucugum.

Bu onbes yilda baban ne gunler gecirdi Danny bir sen bilirsin bir baban bir de Allah. Kendimi yapayalniz hissettigim zamanlarda, kendimden nefret ettigim, hicbir insanin yuzune bakmak istedigim, butun insanlardan nefret ettigim, butun insanlarin beni yapayalniz biraktigi zamanlarda birtek sen vardin yanimda. Sen hic nefret etmedin, kizmadin, yargilamadin, kayitsiz sartsiz sevdin, ve bana hayatin butun kotuluklerine ragmen yasamaya deger oldugunu gosterdin. Biliyorum Danny “bunlar senin tahayyul gucun, o bir aptal kedi, o ne anlar bunlardan; sen egonu tatmin ediyorsun; delisin” diyecekler bana coklari.
Oyleya sen sadece bir kedisin; bir cesit hasarat. Yaptigin sadece icgudusel kedilik onlara gore. Desinler Dannycigim. Zaten senin guzelliginde farkinda olmamanda sakli. Sen “bak ben cis yaptigimda uzerini kapatiyorum”, bak ben hergin disarda araba yagindan, toz topraga kadar ne ile kirlenirsem kirleneyim dilimle her tarafimi temizliyorum ve her zaman kar beyaz kalabiliyorum” diye ogunmuyorsunda. Ogunmek bizim isimiz. Senin bilgeligin, karsiliksiz sevgin, ve asilligin sana Allah’in vergisi.

Yavrucugum,
eminim sana haksizliklar yaptigimda oldu. Ama gene eminimki seni ne kadar sevdigimi biliyorsun; senin icin hep dogru olani yapmaya calistim. Bu bakimdan pek cok hemcinsinden sansli sayilirsin. Saniyorum sana fena bir hayat saglamadim,. Amerika’da iken her gun disari cikmana musade ederdim; cunki etraf eminyetli idi her zaman. Zaten oturdugunmuz evleri secerken de hep etrafinda yesillik, agaclar, bosluk olan yerleri secmemde senin icindi. Burda da burayi bahcesi var diye sectim, ama insanlara guvenemedim. Bu araba denilen makineler seni ezerler, insanla ve cocuklari sana aci verirler diye koktum; onun icin hayatinin son 2.5 yili hapis hayati oldu.
Valla Dannycigim biliyosun benim icin de aynisi oldu. Bir insani sevmistim biliyorsun; ve bunun icin evlendim. O seni sevemedi; onun gonlu olsun diye sana soguk dahi davrandim. Ama yetmedi Dannycigim. Dedimya biz insanlar icin gercek sevgi yoktur; ticaret vardir, ne dersek diyelim. Onlar geldi gecti sen kaldin. Onu birkac defa Danny diye cagirdigim oldu gayri-ihiyari olarak. Herhalde suuraltimda her ikinizi de en sevdiklerim dosyasina koydugumdandir. Ama o bunu hakaret saydi; kuplere bindi. Benim icin senin ne ifade ettigini anlasa idi bunu itifat kabul ederdi. Eger sana sans verse idi, senden benim ogrendiklerimi o da ogrenebilirdi. Ama gecelim; kaabiliyetsizin teki idi vesselam.

Dannycigim, son iki aydir dayanilmaz acilar cektin muhtemelen ve acilarini kendine sakladin asil tabiatin geregi. Sana iyilik yapayim derken muhtemelen sana veteriner denen tuccarlarin iskence yapmasina sebebiyet verdim. Ne yapabilirdim yavrucugum? Bizim bilgimiz bu kadar. Bildigim dogrulari yapmaya calistim; yetmedi. Takdir-i Ilahi’ye karsi gelinmeyecegini sen benden iyi bilirsin. Onun icindir ki kimseye yuk olmadan sessiz sedasiz olmek icin kuytu koselerde buzuluyorsun. Belki de beni uzmemek icin oyle yapiyorsun.
Ah yavrucugum babanin ifade kaabiliyeti bu kadar kotu degildi gencliginde; bu ruh cokuntusu, insanlardan aldigi darbeler bu hale getirmese idi baban sana siir dahi yazabilirdi; ve daha neler soylerdi. Ama ne gerek var degilmi Dannycigim? Sen anliyorsun biliyorum. O yeter.

Gule gule guzellik!

Eger senden sonra belimi dogrultabilirsem senin kardeslerine, butun korumasiz mahlukata dahada hassas olacagim; onlar icin elimden geleni yapmaya calisacagim. Her birini gordugumde seni hatirlayacagim. Belki sana gene yazarim. Yazmasamda biliyorsun ben seninle konusmaya devam edecegim, ruyalarimda, hayallerimde. Hatiran asla beni terketmeyecek.
Nur icinde yat!

Baban