hiç söylenmemiş sözler söylemeliyim
el değmemiş,duru sözler sevdiğim için

sevdiğim! şehir giysilerini kıskanır
ve bu yüzden bürünür geceyi
güneş gözlerinden beslenir
ve saçlarını kollar görmek için.

sensizken şehrim,
boş meydanlarında yürüdüm
kalın puntolarla iri laflar ettim
öfkemi saldım iri dişli postallar üzerine.

sevdiğim! Vera.. hangi çocuğu okşadın,
ellerinle gülden kokular..
dilinde aşk nameleri,
söylesene Vera hangi çocuğun adını andın.

sahi Vera en son ne zaman görmüştük Sena’yı?
hatırlasana deli kız sana emanet etmişti o bombaları
sevdiğim bak umut kan pıhtısı rengine döndü
ki sen Vera,Filistin’den geçerken
sakın eteklerini toplama
biraz kan bulaşmış halde çık karşıma
ve sakın unutma
o ilk çocuğumuzdur
asırlardır dillerde olan Leyla’dır,
Meryem’in suskunluğunda can bulan
gözleri vardı Züleyha’nın
henüz düşmeden kirli kelimeler diyarına

bilir misin Vera bu kaçıncı çocuk?
bu kaçıncı kertik yüreğe atılan?
eskisi gibi değil..artık daha da sancılı

sevdiğim özgürlük meydanları budalalardan
geçilmiyorsa
bil ki bu şehirde çocuklar ölüyor

asırlardan uzak ellerini Vera..
ellerini bulur ellerim
bir Grozni kuşatmasında
dağları görüyor musun Vera?
her bir dağa bir çocuğumuzun adını koymuşlar
Berat’ım,Emin’im,Murat’ım
hani omuz omuza vermiştik ya bir namaz kıyamında
hani beraber açmıştık orucumuzu
kimi Marmara’da kimi Yıldız’da

koş Vera koş
ülkemin sürgün yerlerine koş
ağlama deli kız ben ağlarım
seni böyle görmemeli
her okul kapısında türkümüzü söyleyen kızlarımız
ve annelere de söyle ağlamasınlar
ve sakın onlara ölüler demesinler

söylesene Vera
çocuklara sıkılan hangi kurşun kahpece değildir?

öfkemiz taş doğursun Vera taş!
yüreğimizi söksün yerinden
bak her tarafta sapanlı ebabiller
Ebrehe’nin tankları kan kusturur
şimdi Firavunu boğan Kızıldeniz’i
ağlama duvarının dibinde görürüm
ki asa değil Musa’nın elindeki
çağın sökülmüş kalbidir

bir şubat gecesi kaybettik esrarımızı Vera
kendimizi odalarımızda bulduk
postallı korkularımızla
söylesene sevdiğim hangi rengini çaldılar
gökyüzünden
bak zulüm Çin Seddi’ni aştı

sevdiğim içimizdeki Musalardan ne haber vardır?
İbrahimlerden,Yusuflardan
yoksa Musa’yı Kızıldeniz’de yalnız mı bıraktık?
ellerimizle mi verdik İbrahim’i Nemrutlara
şimdi hangi kuyudan gelmede Yusuf’un sesi?
ki unutma Vera
Filistin’de yeni doğan çocuklar ilkin annelerinin
göğsüne
sonra da yerdeki taşlara uzanırlar

neredesin eyy İsmail’in boğazındaki merhamet?
içimizdeki bu sızıyı kaldır
ya ebabilleri gönder
ya bizi de oraya aldır

ve her taraftan bana yönelir
seni arayan sesim
Vera benim..Vera benim..

Numan Yaldızlı

Gözlerin bir diken
yüreğe saplanmış,
çıldırasıya sevilen,
işkencesine dayanılamayan.
Gözlerin bir diken,
rüzgârdan koruduğum,
ötesinde acıların, gecelerin,
derinlere sapladığım.
Kandiller yanar ışığınla,
geceler dönüşür sabaha.
Bense unuturum birden,
- göz rastlar rastlamaz göze-,
yaşadığımız bir vakitler
kapının ardında
yanyana.

*
Şakırdın sanki konuşurken.
İsterdim konuşmak ben de.
Dudaklarda hayır mı kalmıştı ki,
O bahar gibi dudaklarda!

Sözlerin
güvercin gibi
yuvamdan
uçtu gitti.
Kapımız,
sonbahar kadar sarı
basamakları ardından
fırladı gitti
canının çektiği yere.
Aynalar oldu paramparça,
yığıldı içimize
acı üstüne acı.
Topladık sesin küllerini
getirdik bir araya.
Böylece söyler olduk
acılı türküsünü yurdumuzun.
Hep birlikte sazın bağrına
ektik bu türküyü,
evlerin damlarına taş fırlatır gibi
fırlattık attık bu türküyü,
alın, dedik,
sancıdan kıvranan kalplere.
Oysa her şeyi unuttum ben şimdi.
Ya sen, ya sen, sevgili,
sesini kimselerin bilmediği!
Belki de gidişindir senin
ya da susmandır
sazı paslandıran.

*
Dün seni limanda gördüm,
yapayalnız, yolluksuz yolcu.
Bir yetim gibi sana doğru koşuyordum,
arıyordum sanki yaşlı anamı.

Nasıl, nasıl, yemyeşil bir portakal ağacı
kapanır bir hücreye ya da bir limana,
nasıl saklanır gurbet elde
ve yemyeşil kalır?
Yazıyorum not defterime:
Limanda durakaldım…
En dondurucu kış kadar soğuk gözler gibiydi dünya,
doluydu portakal kabuklarıyla ellerimiz.
Ve hep çöl, ve hep çöl, ve hep çöldü ardım.

*
Seni yalçın dağlarda gördüm,
kuzularınla, kovalanan çoban kızı.
Sen benim bahçemdin,yıkıntılar ortasında.
Bendim o yabancı, bendim kapını vuran.
Ey gönül! Ey gönül!
Kapı kalbimin üzerinde yükseliyordu,
pencere, taşlar ve çimento
Kalbimin üzerinde.

*
Seni su testilerinde gördüm,
buğday başaklarında,
yıkık dökük, parça parça, unufak.
Hizmet ederken gördüm gece kulüplerinde,
sancıların şimşeklerinde gördüm ve yaralarda.
Bağrımdan koparılmış ciğer parçası sensin.
Dudaklarıma ses olacak yel sen.
Ateş ve akarsu sensin.
Gördüm seni bir mağaranın ağzında
yetimlerinin çamaşırlarını iplere asarken.

Gördüm sokaklarda seni ve ateş ocaklarında,
kaynayan kanında güneşin.
Ve ahırlarda…
Ve bütün tuzlarında denizin.
Ve kumlarda…
Toprak gibi güzel,
yasemin gibi,
ve çocuklar gibi.

*
Ve ant içerim ki,
bir mendil işleyeceğim yarına kadar,
gözlerine sunduğum şiirlerle süslü
ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:
“Bir Filistin vardı,
bir Filistin gene var!”

*
Gözleriyle Filistin,
kollardaki, göğüslerdeki dövmelerle Filistin,
adıyla sanıyla Filistin.
Düşlerin Filistin’i ve acıların,
ayakların, bedenlerin ve mendillerin Filistin’i,
sözcüklerin ve sessizliğin Filistin’i
ve çığlıkların.
Ölümün ve doğumun Filistin’i,
taşıdım seni eski defterlerimde
şiirlerimin ateşi gibi.
Kumanya gibi taşıdım seni gezilerimde.
Koyaklarda çağırdım seni bağıra bağıra,
inlettim senin adına koyakları:

Sakının hey
kayaları döve döve şarkımı koparan şimşekten!
Benim gençliğin yüreği!
Benim beyaz kanatlı atlı!
Benim yıkan putları!
Kartalları tepeleyen şiirleri benim eken
tüm sınırlarına Suriye’nin!
Zalim düşmana bağırdım, ey Filistin, senin adına:
“Ölürsem, ey böcekler, vücudumu didik didik edin!”
Karınca yumurtasından kartal çıkmaz hiçbir vakit,
yalnız yılan çıkar zehirli yılanlardan!
Ben barbarların atlarını iyi bilirim.
Bir ben dururum onların karşısında,
bir ben,
gençliğin yüreğiyim her daim,
yüreğiyim beyaz kanatlı atlıların.

Mahmud DERVİŞ

Çevirenler : A. KADİR – Süleyman SALOM
kaynak: http://www.siirgen.org

bu saronun oglu su bilime tapan ama gel bilimi tartısalım dememe ragmen bir türlü bu sorularda düzey yok cevap veremem diyen determinist feylesof mu
yani laf ebesi

Din adına dinsiz bir kavim vardı eskiden
Şimdi ise ilim adına fen adına bilim adına dinsiz bir kavim türedi
Bunlar pozitivizmden de anlamzlar evrimden de anlamazlar
papağan bunlar

İslami folklorleştirmek cok güzel bir taktik:)

Agzıyla yazmıstı zaten
Acıkca dusmanlık yaparsak kafir oldgumuz din düşmanı oldugumuz Acıkca İslama diş bilediğimiz çıkar ortaya o zaman da halk uyanr bizi bertrafa edersiniz.İsraile gideriz o zaman

Şeytanın aklına gelmez bu tür fikirler diyecektim ki yanılıyorum

Bunlar seytanın ta kendisi
Allaha sıgınmak gerekirken bu tür seytanlarla muhatap olurken .
Şaron bubnlardan iyidir hem o acıkca İslam vce müslünan düşmanı
ben bunları severim meverim geyikleriyle üstü kapaklı İslam düşmanlıgı yapmıyor hiç olmazsa
Mustafa İsmail dinlermiş kuran okurmuş:))))
Arap yazısı bilirmiş )

Her ferdine yüzlerce kere canımı feda edebileceğim o bedrin arslanlarına bu ülkede bir avuc bedevi çapulcu deniyor bu ülkede aleni olarak

Kurana kültür diye yaklaşanların tezgahı ile
balıkesir hutbesindeki tezgah aynıdır

İçlerinden küfrderler ama dilleriyle
Efendimzi dahi bir insandır iyi bir liderdir askerdir
Yöneticidir
Hatta cok zor kabul etselerde Cok gğzel ahlaklıdır derler
ama asla peygamber değildir

Kuran hakiki bir mucizedir
Onlar kuran okurken kuran ile aralarına nasıl perde konuyor
nasıl da cevriliyorlar ben eskiden kesinlikle iman ederdim ama anlamazdım
Onlar ebedi hidayet bulamazlar ayetine yakinen iman ediyorum

Bekir Bey sizi de cok seviyorum. Allah namına seviyorum

Müslümanlar birbirlerinin velisidirler ( zaten saronun gayrimesru veledi bizi fanatiklikte birbirimize benzetiyor

Saron cocukları de birbirlerinin velisidirler görmek mi istiyorsunuz buyrun M.akyol a
ne diyor sibel fidel nevzuhur karbeyaz
diğer yorumcuların görüşleri beni ilgilendimiyor saronun ogluna hitaben

Bu içten dualarınıza can-u gönülen amiin diyorum..

” Allah Filistin’den, Afganistan’a, Somali’ye, Cecenistan’a kadar butun dunyada inm inim inleyen ummetin yar ve yardimcisi olsun! ” AMİN…

Rabbim,kendisine el açan ve yardım isteyen tüm insanların yardımcısı olsun.Ama Allah’ın yardımı aynı zamanda ,dua eden bu insanlar karşısında kulakları duymaz,gözleri görmez,kalpleri katılaşmış olanların üzerine de olsun.Zira hepimizin imtihanı farklı farklı.
Kimi zulme uğrar imtihan olur,kimileri de bu zulme rıza gösterir,görmezden gelir ,imtihan edilir.
Rabbim her halükarda hepimizin yar ve yardımcısı olsun.
Bir gün ,o veya bu şekilde,ama mutlaka son bulacak hayatımızda pişman olacak fiiller işlemten bizleri korusun.AMİN
En içten selam,saygı ve dualarımla……..CEREN

Actirma agzimi zinhar!
Derunumda neler var” demis sair.

Eminim inzivamin sebeplerinin bircogunu tahmin edebilirsiniz. Kendi dukkanimda yoklugum ise son gunlerde seyyar saticiliga cikmis olmamdandir.. Aziz Nesin bir kitabinda solymesi birseyler diyordu yazmak uzerine “Baskalari ilham perileri geldigi zaman yazarmis ben cinlerim,… geldigi zaman yaziyorum; alcaklilarim, kasabim, imam, polis, zabita..vs vs”. Bendeniz de su gunlerde etrafimiz muminin kanindan gole cevrilmisken, Mustafa Bey’in ve diger bloglarda hayasizca problemin ayet ve hadisler oldugunu, Turkiye’nin menfaatinin Israil_ABD yaninda olmak oldugunu “bizim cikarimiz” diye dayatan bundan “israil’e gelebilecek zarar icin” uzulen, ve “islami folklorlestirmek lazim” diyen “hayat suren leslerle” mesguldum. Yani bu gunlerde ajandami ben degil cinler belirliyor; ilham kaynagim onlar. Tepkisel moddayim.

Daha once bazi yazilarindan dolayi kendisine takdirlerimi ilettigim bir “liberal_Tukcu” de resmen irkcilik sergileyerek hayal kirikligina ugratti beni. Sadece bununla kalmayip birde Filistinli, Lubnanli Suriyeli muminler icin “nanananana, oh oldu, sizde bizi arkadan vurmustunuz” diyebildi bu liberal entellektuel, hem tarih carpitmasi hem duygusuzluk sergileyerek!

Flistin konusunda artik soylenecek ne kaldi bilemiyorum. Insanligin vijdan susmus; butun kaslpler tas kesilmis. Herkes firavun onunde diz cokmus; ondan insaf bekliyor. Halkinin yuzde 99′unun musluman oldugu soylenen, butun savaslarini iman gucu ile kazanmis, Bedrin arslanlari kadar sanli sehitlerin, , Mehmet Akif’in ulkesinde bir imamin Filistin’den bahsetmekten korkmasi, bir avuc Muslumanin Kudus gecesi yapmasi uzerine darbe yapilan ulkeye BENIM diyebilirmiyim? Kurtlus savasini kim kazanmisti? CEHENNEM BU DEGILSE NE OLABILIRKI? Bakin Saron’un kizi (Beyaz mustari ile nevzuhur eden Sibel Fidel) obur sitede “yok basinizi ortemezsiniz; yok Israil’i destekleyeceksiniz’ BIZIM cikarimiz bu; yok siz muslumanlar tarihinizde hic hosgorulu olmadiniz, utanin; “Hem ABD’de okuyup hemde benim gibi onlara usaklik yapmamaniz ikiyuzluluktur” diyor.

Sharon’un ogluda “islami folklorlestirecegiz” diyor. Ben demokrasi memokrasiye musade edemem , cunki halkima guvenmiyorum, zorlami kardesim diyor. Biz ise oz yurdumuzda garip oz vatanimizda paryayiz. Turk irkcisi ile Yahudi irkcisi etrafimizdaki kan golune bakarak: OH OLSUN! diyorlar.

Simdi anladinizmi “inzivamin” nedenini Ceren Hanim? (buna inziva denirse)

“bir dokun, bin dinle” bosuna dememisler degilmi? Daha baslamadim bile..

Allah Filistin’den, Afganistan’a, Somali’ye, Cecenistan’a kadar butun dunyada inm inim inleyen ummetin yar ve yardimcisi olsun! Dualarinizdan onlari eksik etmeyiniz.

Selam saygi ve muhabbetlerimle