Arcillarin varligin bildigim icin insanligi tamamen silip atamiyanlardanim.

Hemingway ile benim aramin limon olusunun sebeplerinden biri de bu idi. Digerleri de hedonist, narcisist ve vasat bir yazar oldugu dusuncem, ama zevkler ve renkler meselesi. Gene de evini nesli tukelen hayvan karkaslari ile susleyen Ufuk Guldemir kadar “somebody elses way” i “his way” sanan adamdan daha dogal idi.

Evet cok benziyor bahsettiginiz “insanlik utancina”. Iste bazilarinin anlamadigi bu: Insan sevgisi hayvan sevgisi ayni sey; Nasil sinirlar koyarsiniz vijdaniniza, merhamet duygunuza? Arcil anlat sunlara ben beceremiyorum.
Selam, saygi ve muhabbetle

PS; Arcil’in gordugunu at da gormus gibi. Demekki insaf, merhamet tabii imis.

hemingway’le de aramız bile azbuçuk bu yüzden serindir. bu, utandıran bir vahşet ve ırak’taki amerikan askerlerinin yaptıklarını izlediğimizde duyduğumuz utanca çok benziyor. insanlığımızdan utanmak sanırım bunun adı.

sevgiler.

Ben yillardir bir nsana hakaret icin “hayvan” kelimesini kullanmadim biliyormusunuz Metin Bey dostum? Bunlarin hepsi pek te “insanca”. Atin verdigi “insanlik” dersi degil “atlik” dersi. Yillar once seyrettigim bir filmde soyle bir diyalog geciyordu:

Bu insanlik disi!
-Hayir, tam da insanca.
Demekkki tabiat cok “insafli” duzenlenmis. Cuvandiz Hanim’in yorumu da ayni kapiya cikiyor. Seytani olan hic bir zaman hayvani sekil almamistir. Onu hayvani olarak tasvir etmek te insanin seytanligi. Iste o tasviri yapanlar ayni zamanda oteki insani vahsi, az gelismis, terorist diye tasvir eden bu medeni seytan! Son olarak o medeniyeti Gitmo ve Ebu Garip’tre gormustuk, her gun Gaza’da goruyoruz; ve bu resim de egelenirken gosteriyor bu medeni canavarlari!! Baslatmayin beni arkadaslar…:) Aklima gelmisken bu sefalet sadece Ispanyollara ozgu degil, Ingilizin de , Italyan’in da Norveclinin de ameerikali’ninm da var kendine gore bir kahramanligi!

Dizüstünde yazması epey hüner gerektiriyor. Özür dilerim.

Tüylerim diken diken oldu… At bir “insanlık” dersi vermiş… Ama anlayana…