Bize ram edilmiş bu mübarek( bereketli) güzelim hayvanlara kıyan hayvandan aşağı insan müsveddelerini kınıyorum.

Kurban bayramında yağmur yağarken kendileri bir yerlere sığınıp yağmurken korunan ama kesecekleri hayvanları şiddetli yağmurun tam altında bırakan bundan hiç utanmayan üstüne
yağmurdan iliklerine kadar ıslanan ve tir titreyen bu zavallı koçlara karşı yüreği azıcık dahi burkulmayan ve kurban bayramını et bayramına çeviren kurban sahibi müslümancıkları da Allah’a havale ediyorum.
( Aynen vuku bulmuştur. Seneler geçse de bunu unutamam. Aklıma geldikçe ağlayasım gelir. Kendimi tutarım. )

Bunlar gibi insan olmaktansa yağmurdan tir tir titreyerek ölüme giden bir koç olmayı vallahi billahi tercih ederdim.

Bunlar insanları sevmiyor ki hayvanları sevsinler.
Bunlar aç insanları görünce dertlenmiyor ki aç susuz bir köpeğe azıcık bir yiyecek atsınlar.

Bunlar kendi yavrularına ne kadar merhamet etmişler ki yavrusunun peşinden meleyen bir koyuna merhamet etsinler.

Seneler önce bizim sokaktaki bir dişi köpek yavrulamıştı. Bir kaç ay sonra yavruları öldüler daha küçücüktüler. Sokaklarda yatarlardı. Üzülmüştüm. O bir anneydi.

Merhamet etmeyene Allah merhamet etmez .