Hadi yazmışsındır kafanda her alanda bir kitap;
bir ışık gösterde aydınlanalım.

Bu ülkenin işçisinin durumu da yukarıda bahsettiklerimden farklı değildir.

Salçalı suya ekmek banıp zıkkımlanmaya şükredenden hiç bir şey ummayınız.

Durum budur.

Bu durumlara baktığım zaman çaresizlikten başka hiç bir şey görememek hakikaten insanı kahrediyor.

Az gevezelik edelim;

1 Mayıs İŞÇİ BAYRAMI değil EMEK/EMEKÇİ bayramıdır. Yani İŞÇİ sınıfının değil, EMEK harcayan herkesin bayramıdır.

Bunu da biz icat etmediğimiz gibi pokunu çıkardığımız bir başka mevzudur…

İŞÇİ yukarıda bahsettiğim ümmetçi bakış açısı, şeriat artığı toksinlerin metabolizmalarda gezinmesiyle oluşan düşünce biçimi nedenli köle gibi muamele görmektedir.

Buraya istediğiniz kadar yakın tarih ve olan biten yazınız…hiç bir şeye hizmet etmeyecektir.

Tamamın altına yayılı dogma prangası nedenli bir arpa boyu yol gidemezsiniz.

Aslolan bu laf kalabalığı arasında nedir biliyor musunuz?

İşçinin, memurun gördüğü muameledir.

Ona bakacaksınız…

Patronların, işveren kurumların, kanunların işletilme şekline, sözleşmelere bakacaksınız.

Ben öyle yapıyorum.

KÖLELİKTEN farkı yoktur.

Taksimde olan biten resmen KÖLE anlayışı ile ilkesiz adam çalıştırmanın, ilkesiz çalışanların varlığının bir yansımasından başka bir şey değildir.

Şuraya istediğinizi yazabilirsiniz…hiç biri de gerçeği yansıtmayacaktır.

Bulduğunuz ilk fabrikanın kapısından içeri girip bir köşeden olan biteni inceleyiniz ondan sonra gelip yazınız…eğer gördüklerinizi tam manası ile yansıtabilirseniz ortaya işçi ve işveren ilişkisinden ziyade, köle ve sahip ilişkisi çıkacaktır.

Dün ve son kırk senedir olan bitenlerin temelinde yatan budur…üzüm yemek istiyorsanız önce bu rezilliği kabullenmelisiniz….kabullenmedikçe bağcı da döversiniz, bağ da döversiniz…ama gram üzüm yiyemez tek bir adım ileriye gidemezsiniz.

Rezilliğin farkına varmadıkça o rezilliğin içinde sadece çırpınır durursunuz.

Yukarıdaki yazı bu rezilliğin içinde kimin daha rezil olduğunu anlatmaktan başka hiç bir şeye hizmet etmeyen bir yazıdır.

…demem budur.

Dinini imanını orada burada nasıl pratik ettiğini, nasıl da güzel anladığını ve yaşadığının gösterisini yapmadan duramaz.

Cumhuriyet öncesi şeriatın artıkları bu milletin kanında hala nükseden bir toksin olarak var.

Şu yukarıda yazdığınız, dincilikten yolunu bulanlar ile dincilikten yol bulamayanların (bulmayan demiyorum) kavgasıdır.

Bunun CHP si de, AKP si de, MHP si de aynıdır…Hatta liberali de aynıdır.

Dinlerini imanlarını inandıkları tanrıları ile aralarında tutmaz orada burada bunu anlık ve minik merasimlerle çevrelerine göstermeye çalışırlar.

İbadethanelere tıkılmaz, inanç yarışına girer, dillerine pelesenk eder dururlar.

Ümmetçilik bu milletin kurtulamadığı bir olgudur.

Gün bu işlerden nemalanma günüdür…

Din iman işlerinden yol bulma ve pay kapma telaşesine düşmüşlerin bu hallerini gördükçe midem bulanıyor.

Binmişssiniz bir Arap alametine…gitmektesiniz sürekli geriye.