Evet, “darbe endişesi vehimden ibaret” Fehmi Bey!

Fehmi Koru, Ergenekon sulandırıcılar, darbederlerin şimdilerde benimsediği “birkaç boru, bir kâğıt parçası, bir iki subayı bahane ederek ordumuzu yıpratmayın; vehimlerinizi hakikat yerine koymayın” argümanına (!) cevap veriyor bu günkü “Darbe endişesi vehimden mi ibaret” başlıklı yazısında. Yazısının ana fikri “ordu içinde ve dışında müzmin darbederler var. Bunlar hükümetin vehminden ibaret değil”.

Tamam da bunu babam da söyler artık. Sizin “pop sosyologunuz” (pardon Taha Kıvanç’ın), benim Kahverengiburunlubeyazkaptan’ım dahi “Bülent Arınç herhalde doğru söylüyordu ‘İyi ki bu ordu ile savaşa girmiyoruz’ derken” diyorsa artık “darbederler var mâlesef” demek ölmüş eşeği tekmelemekten öte ne olabilir ki? Artık dindar olmayan demokratlar dahi bu noktanın ötesine geçip bu şer odaklarına karşı en etkin yöntem üzerinde kafa yoruyorlar ve çoğunlukla da CB’na, Meclis ve Hükümete daha cesur davranmayı salık veriyorlar.

Burada kendimi bir görünür paradoks içerisinde hissediyorum. Şöyle ki aslında Fehmi Koru’nun çürütmeye çalıştığı “darbe olmaz, bunlar sizin vehminiz” argümanına kendimi daha yakın buluyorum!

Ama oraya varış yolum bu argümanın sahipleri ile 180 derece zıt, Macellan’ın ispatladığı “doğuya giderek batıya varma” hesabı. Onlar bunu derken “Anayasa’ya falan dokunmayın, askeri vesayet ve onların arkasındaki rant düzenimiz devam etsin” diyorlar.

Ben ise “bunlar darbe marbe yapamaz. Sizin vehminiz bir olası darbeden edinilebilecek rantı onlara peşinen teslim etmemizi sağlıyor diyorum. Burada bu mealde en az 30 yazı vardır (Bkz. örneğin: Darbe oldu bile aptal!).

Bu noktada “pek ala darbe yaparlar; bak geçmişe” demek fazla basiret, feraset ihtiva eden bir pozisyon olarak göremiyorum. Çünkü nihai tahlilde bunun net etkisi karşınızdaki gücü büyütmek ve “bir gece ansızın gelebilirler” korkusu ile yaşamaya devam etmektir.

Oysa verilmesi gereken mesaj bu değil “artık hiç bişicik yapamazlar. Zihinlerimizde yürüyen tankları durduralım. Korkudan başka korkacak şeyimiz yoktur” olmalıdır. Alternatifi ölümden korkarak birkaç nesil daha sıtma ile yaşamak, yani statükodur. Bu psikoloji ile masaya oturursanız “aman siz darbe yapmayın da biz sizin istemediğiniz adımları atmayız. Sizden izin almadan kanun çıkarmayız. Sizin itibarınıza halel getirecek bişicik yapmayız” demektir.

“Beyaz çarşafları giyerek bu yola çıkanlar” için bu pozisyonun ahlaki savunulabilirliğinden bahsetmek fuzuli olur. Meseleyi sadece bir siyasi satranç olarak görüyorsak ta en akıllı oyun stratejisidir artık kendimizi korkularımızdan azade etmek. Artık bu güruhun ahlaki, entelektüel veya popüler sermayesi olmadığı son “bitirme planı”, Ergenekon’la ortaya saçılan telefon konuşmaları, yazışmaları ve Büyükanıt’ın böbürlenerek “kendim yazdım” dediği 27 Nisan Muhtırası ile kesinleşti. Bu saatten sonra ellerine verdiğimiz silahları bize çevirmeleri de biraz sıkar.

O zaman Hakan Albayrak’ın ifadesi ile “ondan kork, bundan kork, çuvaldaki undan kork” devri kapanmalıdır. Korkma sırası derbeder, faşist, militaristlerdedir. Etraflarındaki çemberi daraltma zamanıdır.

“Daha önce darbe yapmayız dediler ama yaptılar. Gene pek ala yapabilirler” mesajı aslında darbederlerin sizlerin ruhlarınıza işlemesini istedikleri mesaj ve onların yaşam kaynağıdır. Sırf Ergenekoncu zihniyetin sahte olmadığını ispat (!) için bu mesajı zihinlere pekiştirmeye yardımcı olmayalım derim naçizane Fehmi Bey.

Ezcümle “darbe marbe yapan yok, o sizin vehminiz” diyenlere “haklısınız” deyip gereğini yapalım. O gereği de onların düşündüğünün tam tersidir.