Archive for 10 Nis 2016

ertuğrul.7jpgElitizm üzerine ilk tecrübelerim kendimi bilmem kadar eskidir. İlkokul müdürümüz Adil Kuruçay ve öğretmen Nuran Kesici’nin, doktor, hakim, banka müdürü çocukları ile gariban fakir çocuklara davranışları arasındaki bariz farkın bıraktığı izler belki de benim çocukluk yıllarında sola yönelmemdeki en büyük etkenlerden idi. Ama taşın sert olduğunu ve Türk solcusunun sağcı olduğunu anlamak için İdris Küçükömer’i okumam gerekmedi. Müdür’ün koyu CHP’li olduğunu sonradan öğrenecektim. Cumhuriyet’in ilanından bu yana halka adeta incelemeye aldıkları veya kurtarmaya çalıştıkları bir nevi hayvan muamelesi yapan Halkevleri’nin kokonalarından “köylü memleketin efendisidir” diye sahte tevazu, sırt sıvazlama yapıp Aşık Veysel’i ve köylüyü “görüntü kirliliği yapıyor” diye Ankara’nın mutena semtlerine sokmayanlara,  hizmetçisine “istikar senin neyin vasayet” diyen Üniversiteli Kadınlar Derneği Başkanı’ndan (hala anlamadınız mı üniversite okumuşları düşününce adamı neden afakanların bastığını?)”halk plaja akın etti, vatandaş denize giremiyor” diyenine, şarabın ve vücut sıvılarının tadı, insan anatomisinin belirli kısımları üzerine sapık saplantılarını utanmadan el aleme anlatarak elit olduğunu düşünenine kadar Türkiye’deki elitistlerin ekseriyeti kendisini solcu veya sosyal demokrat diye tanımlar.

Aslında ifadenin normatif tanımı illa da negatif bir içeriğe sahip olmak zorunda değil. (devamını oku…)

Read Full Post »